De Vogelsonar

Het fenomeen van het vogelgehoor

Mij valt altijd op dat niet-vogelaars vogels ook daadwerkelijk niet horen. Je moet ze echt ertoe aanzetten om te gaan luisteren, voordat ze het geluid horen. Bij mij gaat dat automatisch. Op een terras, op de fiets naar school, op het schoolplein… Overal hoor ik vogels. De Koolmezen en die zeurende Groenling daar in de top van die boom. Zeker als je het veld ingaat, dan gaat je gehoor echt op scherp. Elk twietje en tipje hoor je dan en je lokaliseert de vogel zo snel mogelijk, voordat hij weer weg vliegt. Maar als jij dan op het terras omhoog zit te kijken, kijkt er niemand mee. Of als je plots op je rem trapt, kijkt mijn medefietsgenoot me altijd raar aan. “Hoor je dat dan niet?” vraag ik altijd. Ze schudt meestal meewarig het hoofd. Nee, dus. Ze hoorde dat spannende tsjilpje niet.

Haar verlies, denk ik dan altijd. Het was heel spannend, hoor!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s