Tuinvogelen

Hier is Zorra.

Hier is Zorra.

Toen ik gisteren mijn tas had meegegeven aan iemand die ik pas later op de dag weer zou zien en dus geen sleutels en mobiel bij mij had en daarom dus voor een dichte deur stond, ben ik op het vensterbankje in de voortuin gaan zitten wachten op verlossing.
Wat mij toen weer opviel, zoals wel vaker als ik wat langer in de tuin zit/kijk, was dat er ineens overal vogels bleken te zitten. Ik vroeg me toen af of de relatie tussen stille menselijke aanwezigheid ook gerelateerd kon zijn aan het feit dat er ineens mee vogels dan ‘normaal’ zaten. Zorra, onze leucistische vrouwtjesmerel die dus een soort Zorrobril van witte veren opheeft, kwam ineens uit de bosjes te voorschijn. Met een schuin oog bleef ze me aanstaren, maar ging rustig door met foerageren. Vanaf de overkant kwamen Pimpelmezen en een Zwarte Kraai vloog over. En ze kwamen steeds dichterbij was mijn gevoel. Zingende Spreeuwen aan de overkant van de straat, en een roffelende Grote Bonte Specht.

Na een zit van een half uur vond ik het wel best en ging ik zelf de verlossing (lees huissteutels) maar opzoeken. Ook in de stad is vogels kijken interessant. De soorten zijn misschien niet spectaculair, maar het dagelijkse gedrag is minstens zo spannend.

Zelfs in de stad.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s